|
 Desertos
Moncho Fernández Leal A ONU ten por costume pór nome aos anos, xustificando a súa existencia por obxectivos de interese xeral, agochando a súa inoperancia pola súa conformación fundacional. Este ano é o da desertificación.
A degradación de terras por actividades humanas e variacións climáticas alcanza xa a unha terceira parte delas. Hai na actualidade 250 millóns de persoas afectadas de xeito directo. As causas son as tan denunciadas de pobreza, cortas, sobrepastoreo e irrigación. Tense dito que as guerras serán pola auga máis que polo petróleo. Xa son. En Iraq ten moito que ver coa invasión que existan dous ríos, o Tigris e o Eúfrates. En Palestina, Israel ocupa as terras segundo a existencia de auga. Tamén empezan xa a falar de envío de tropas para combater o terrorismo na triple fronteira entre Arxentina, Brasil e Paraguai, onde está o importante sistema acuífero guaraní. O mapa das bases militares de EE.UU. no mundo é o mapa das reservas de auga. Para acceder a auga o sistema está a utilizar cando non as invasións, as privatizacións. É a propia ONU a que fala que a cada máis xente terá menos acceso á auga. No 2025 haberá o 57% máis de demanda que de oferta. O Banco Mundial tamén fala da terra coma dunha cuestión de mercado, apartando toda cuestión social. Neste mundo no que cada día morren 30.000 persoas por falta de auga ou de servizos sanitarios, onde defender a terra que produce é algo estratéxico, hai tamén xente que se organiza e moviliza tamén en todo o planeta. Son loitas cómplices. Ás veces temos que asistir abraiados a choques da realidade. En Andalucía cando se lembra a Blas Infante, que é símbolo da loita pola reforma agraria, é agasallada polo goberno a duquesa de Alba, terratenente franquista subvencionada por unha terras que non producen, mentras sofren agresión da policía quen reclama a terra para quen a traballa. |
