|
 Desexos e realidades
Moncho Fernández Leal No verán que remata recibiuse a nova da operación de Fidel Castro, feito que en Miami os nostálxicos de Batista convertiron en espectáculo. No fulgor dos mojitos de Bacardí que se tomaron, fixeron bo o tópico de que os bébedos din o que sinten, e falaron de viva voz que, loguiño do enterro do Comandante, marchaban para Cuba a recuperar os seus latifundios e mansións. Xa se esqueceran do discurso da transición e da democracia. Nunca unha resaca debeu ser tan dura.
Cuba disponse a recibir, a partires do 11 deste mes, ao Cumio dos Países Non Aliñados, nunha situación que semella calma, o que non esperaba a contrarrevolución. O socialismo en Cuba ten unhas conquistas sociais que o pobo non vai regalar á mafia polas boas. A máis das análises das presuntas mortes de Fidel, das investigacións acerca da cor do pixama con que recibiu a Chávez e a colección de artigos e entrevistas a todos os sectores que son inimigos do socialismo en Cuba e en calquera sitio, un fenómeno axúdanos a comprobar que a peneira coa máis ou menos segundo as situacións. A oposición de México, que vivíu unha eleccións fraudulentas para que sega a gobernar quen non vai plantexar ningún problema aos EE.UU., non ten apoio internacional na súa reinvindicación de eleccións limpas. Lembremos coma distinto fora o acontecido en Ucrania que motivou titulares, interpelacións, e mesmo foi alcumado de revolución laranxa. Por outra banda, a causa pola liberación dos cincos cubanos que foron detidos por loitar contra dos grupos terroristas que atacan á illa, sufríu un duro golpe, xa que foi denegada a posibilidade de repetir o xuizo. Importante labor queda por facer para dar a coñecer a súa terríbel situación. |
