|
 Gustavo Luca
Boris Nicolaievitch Ieltsin empeñouse en que era mellor a propiedade privada dos medios de producción que a pública pero a maioría do Parlamento non comprendía onde estaba a virtude de entregar aos obreiros as fábricas que, de feito, xa eran deles.
Como os traballadores votaron en contra de vender a industria e as propiedades do povo, e o Parlamento declaraba ilegais os saldos do patrimonio público promovidos con toda urxencia polo presidente Ieltsin, o Governo, que presidía Viktor Chernomirdin, decretou o bombardeo do Parlamento, coñecido durante anos coma asemblea do povo ou Soviet Supremo. Mataron a cen parlamentarios que resistían no edificio sen auga nin luz dende había un mes. Os noticiarios da BBC valoraban a fe do presidente Ieltsin nos valores democráticos e a súa valentía contra os que se negaban a aceptar as glorias do libre mercado. Isto sucedeu no 93. As privatizacións deixaron aos rusos na miseria e formaron unha presada de novos ricos. O produto interno bruto caeu un 45%, duplicouse a taxa de mortalidade e a esperanza de vida pasou de ser unha das mellores do planeta ao derradeiro lugar da lista. Os índices de delincuencia disparábanse. Aproveitando estas noticias, Bill Clinton anunciaba que Ieltsin estaba a gañar a "batalla pola democracia". No 96, Ieltsin asinaba a paz coa resistencia chechena pero deseguida ignoraba o tratado e invadía Grozni con 150.000 soldados . A poboación chechena de dous millóns ficaba en 800.000. Os máis conservadores din que nesta segunda guerra de Ieltsin contra Chechenia acabaron con 300.000 civís. Confiando na desmemoria, as necroloxías atrévense a proclamar que Boris Nicolaievitch Ieltsin foi un campión da democracia. Os rusos están seguros de que serviu os intereses do capital internacional con despachos en Norteamérica e Inglaterra. Aparte de saquear o traballo de varias xeracións e de rapinar o patrimonio público, preparou o proceso para pechar as saídas de Rusia ao Báltico e ao mar Mar Negro. Tamén o chaman nesta hora "artífice da desintegración da Unión Soviética" pero nin sequera iso é certo porque as artes que usou foran emprestadas por outros.
|
