|
 Isaac Bigio
O 20 de Marzo do 2003 Wáshington, Londres e os seus aliados iniciaron a II Guerra contra Hussein. Se en 1991 Bush pai quixo que o seu ex aliado fose detido por invadir Kuwait, esta vez Bush fillo decidiu acabar o asunto familiar ata depor ao ditador.
Con esa invasión EEUU quixo fortalecerse en Afganistán, na guerra contra Bin Laden e no Medio Oriente. Con todo, ao cabo xerou moita violencia, resistencia e inestabilidade en Iraq, ao mesmo tempo que permitiu que Al Qaeda reactivásese e expandise globalmente e que provocou que no Medio Oriente os seus peores rivais gañasen as eleccións en Irán e Palestina.
Ao atascarse en Iraq Bush perdeu popularidade interna e a súa diplomacia viu como China e Rusia fóronselle distanciando, como en América Latina perderon moita credibilidade (e a esquerda alí avanzou) e como agora Irán e Corea do Norte poden darse o luxo de anunciar programas nucleares sen que el atrévase a invadilas e, máis ben, obrigándolle a buscar a ruta da negociación. Bush é o último mandatario que ordenou esta guerra que segue no seu cargo, aínda que en novembro son as eleccións para removelo. Se os demócratas gañan a Casa Branca estes iniciarían un gradual repregamento de Iraq, aínda que se McCain logra que os republicanos queden no poder impulsaría máis reforzos buscando gañar unha guerra que podería xerar máis illamento e desgaste económico, moral e político para a mega-potencia. Mentres tanto estímase que o número de mortos en devandito conflito oscila entre cen mil a un millón e que iso lle custou á economía norteamericana entre tres a cinco trillóns de dólares. |
